Ka diçka thellësisht pa adoksale ë histo i ë politike të Edi Ramës. Në ja a të vitit 1997, ku ishte pikto , pedagog dhe jë a tist që pë piqej të ua te li i ë e me dimit pë ballë pushtetit, ai u bë vetë viktimë e dhu ës.
Gati t i dekada më vo ë, ai pë ballet me të i j që p otestoj ë ku dë tij, kë koj ë pë gjegjësi politike dhe la gimi e tij ga dety a.
Çfa ë mbetet ga je iu që diku kë ko te li i ë, ku ai vetë bëhet pushteti?
Në ja a të vitit 1997, Rama ishte ë a ë e aty e që guxo i të ku dë shto i . Nuk kishte pushtet pë të usht ua , as polici ë dispozicio , as i stitucio e që mu d t’i pë do te ku dë ku dë shta ëve.
Kishte zë i , pe eli dhe të d ejtë pë të mos u pajtua me pushteti e Be ishës, me atë që shihte si pad ejtësi.
Thye ja e hu dës pë të cili ai ka folu publikisht, mbetet jë episod që t ego se sa e ezikshme mu d të bëhet li ia e fjalës ku pushteti uk e du o k itikë .
Atëhe ë, Rama e di te, të paktë ga pë voja pe so ale, se çfa ë do të thoshte të ishe ë a ë e të pamb ojtu ve.
Po pushteti ka jë më y ë të veça të pë t’i d yshua ma ëdhë iet e je iut me pa imet e veta. Ai që diku kë ko te të d ejtë pë të p otestua , sot duhet të p ovojë se e jeh të jëjtë të d ejtë edhe ku p otesta d ejtohet ku dë tij.
Ai që diku duhej mb ojtu ga dhu a, sot ka dety imi të ga a tojë që shteti të mos e pë do ë dhu ë pë të heshtu ku dë shta ët.
Dhe këtu që d o p ova e vë tetë e Edi Ramës.
Ku të i jtë dali ë ugë, ku kë koj ë la gimi e k yemi ist it dhe vë ë ë pikëpyetje më y ë se si qeve iset ve di, pë gjigjja e jë demok acie uk mu d të jetë f ika, i timidimi apo dhu a polico e. P otesta mu d të jetë e pakë dshme pë pushteti . Mu d të jetë e ashpë , e zhu mshme dhe politikisht e papë shtatshme. Po , pë sa kohë zhvillohet b e da kufijve të ligjit, ajo është jë e d ejtë që shteti duhet ta mb ojë, jo ta dëshkojë.
P oblemi i Ramës uk është thjesht se mu d të ketë ha ua atë që i dodhi ë viti 1997.
P oblemi është se duket siku uk e pë do më atë pë vojë si pikë efe imi pë të kuptua të tje ët. Kjo është mu gesë empatie, të mos a ish të johësh te p otestuesi i sotëm je iu që diku ishe vetë.
Është edhe jë lloj am ezie politike, ku kujtimet që diku shë be i si dëshmi e pad ejtësisë pushoj ë së pasu i vle ë sapo je iu kalo ë a ë e pushtetit.
Dhe ku kjo ha esë shoqë ohet me pë çmim daj ku dë shta it, me pe ceptimi se pushteti ka të d ejtë të kë kojë bi dje dhe me pë do imi e fo cës pë të f e ua ku dë shtimi , shfaqe tipa e auto ita e që uk mu d të i jo ohe .
Megjithatë, p i ja pë ta pa ë ku dë shta i si a mik, pë ta ko side ua p otestë si mosbi dje që duhet dëshkua dhe pë ta vë ë fo cë e shtetit ë shë bim të uajtjes së pushtetit ja ë she ja auto ita izmi që me itoj ë ala m qyteta .
Nëse Rama kë ko të kujtojë të kalua ë e vet, uk ka pse të kthehet te piktu at, te akademia apo te ëfimet pë dhu ë që pë jetoi. Mjafto të shohë të i jtë që dali sot ë ugë dhe të pyesë vete se çfa ë do të kishte me dua a tisti i vitit 1997 po të shihte k yemi ist i e sotëm.
Pushteti është i pë kohshëm, dë sa pa imet duhet të mbete .
Nje iu që diku kë ko te të mos goditej pë shkak të fjalës së tij uk mu d të kë kojë sot që fjala e të tje ëve të heshtë ga f ika e goditjes.
The post Edi Rama, ga a tisti që u ah pë fjalë e li ë, te k yemi ist i që eh pë të mbajtu me çdo kusht kolltuku appea ed fi st o Gazeta Shqipta e O li e.
