NGA LUÇIANO BOÇI
FANJA (I MIRI), KAMBALJA (I KEQI) dhe TIMONIERI (I SHËMTUARI)
Në historinë e kinemasë, “I miri, i keqi dhe i shëmtuari” është një ekranizim hollivudian për lakminë, dredhinë dhe moralin e turbullt në kohë lufte. Në Shqipërinë e vitit 2025, ky skenar nuk është fantazi. Është realitet politik dhe mediatik. Skena nuk zhvillohet në perëndimin e largët, por në Tiranë.
Dhe thesari nuk është ar i varrosur, por liria e fjalës dhe e drejtës për informim. Të tre figurat protagoniste janë të qarta.
I MIRI Fanja (Irfan Hysenbelliu, pronari i News24)! Si “i miri” i Leone-s Blondi, Fanja qëndron në këtë përplasje në anën e së vërtetës, edhe pse e di se kjo rrugë të bën shënjestër të pushtetit.
Ai nuk është thjesht pronar i një televizioni, por garanti i një hapësire ku gazetaria investigative, si ajo e Klodiana Lalës e Osman Stafës dhe personaliteteve gazetareske që punojnë aty, të mund të zhvillohet pa censurë të plotë.
Si biznesmen me instikt të pakundershtueshëm “i miri” kërkon “fitimin” e tij të lidhur ngushtë me median e fjalën.
Megjithë dritë-hijet interpretative të financave, pagave për gazetarët e debateve të yshtura për proněn publike, në momentin kur sinjali i News24 u ndërpre, ai u bë, duan s’duan kundërshtarët apo simpatizantet e tij, simbol i rezistencës ndaj një shteti që po përdor forcën e tij për të mbytur fjalën e lirë.
I KEQI ose Kambalja (Ardi Veliu) Si Angel Eyes, “Kambalja” nuk pyet për ligje, procedura apo moral.
Ai zbret nga kali me kamionë të ndërmarrjes ushtarake KAYO dhe hyn në territorin e medias si në një bastisje të armatosur. Misioni i tij nuk është drejtësia. Aspak. Misioni i tij është ekzekutimi i një urdhri politik për të pushtuar dhe shuar një zë të ekuilibruar mediatik që bezdis pushtetin.
Në këtë skenar, ai është koburja e Ramës, ai që bën punet e pista si dikur drejtor policie, me qëllim-urdhër të qartë:
të marrë kontrollin mbi NEWS24 dhe të rrëmbejë “thesarin”, dosjet dhe të dhënat e gazetarëve.
I SHËMTUARI alias Timonieri (Edi Rama) Në versionin shqiptar, “i shëmtuari” nuk është një vagabond që kërkon ar, por një mafioz tipik politik, lideri i vendit që ka ngritur një aparat të tërë dhune për të kontrolluar e zbatuar narrativën e axhendën personale për kontroll total të medias.
Edi Rama është skenaristi i kësaj loje. Është ai që vendos objektivin, zgjedh ekzekutorin dhe e mbështet aksionin me heshtje zyrtare dhe propagandë publike.
Ashtu si Tuco në film, ai është i shkathtë në manovrim, por gjithmonë udhëhiqet nga interesi personal.
Dhe interesi i tij është që asnjë media e pavarur të mos mbijetojë më, pa u dorëzuar totalisht.
Dueli i (W)Estern-it 2025
Në vend të tingullit të Morricone-s, dëgjohet heshtja e frikshme e transmetimit të ndërprerë dhe heshtja shurdhuese e medemek elitës intelektuale e gazetareske shqiptare.
Në vend të revolverëve, kemi kamerat që përpiqen të regjistrojnë, kemi protestën bruto të gazetarëve dhe makineritë e pushtetit që përpiqen t’i ndalin. Në këtë duel, Fanja është përballë me të tjerët e ka me vete sinjalin dhe fjalën e lirë e gazetarët e tij. Kambalja ka kamionët, dyfeqet dhe urdhrat.
Liderri, me buzëqeshjen e ftohtë të një njeriu që beson se kontrollon gjithçka fërkon mjekrrën e përdor shtetin si instrument. Por si në çdo ëestern të madh, fitorja nuk i takon atij që ka më shumë armë.
Fitorja i takon atij që nuk e tradhton misionin e vet. (W)Estern 2025 është historia e një Shqipërie ku pluhuri i duelëve nuk është prej shkretëtire, por prej mosbesimi, ku armët nuk janë revolverë, por urdhra administrative,
ku thesari nuk është ar, por e drejta për të thënë të vërtetën. Dhe kjo betejë nuk është aspak film. Kemi betejë reale, zhvillohet live dhe po ndodh tani.
Spektatorët duhet të futen në skenë, përndryshe I Shëmtuari dhe i Keqi do vendosin flamurin e sundimit dhe më pas do jetë shumë vonë e fjala e lirë do ketë vdekur.
