Natën ndërmjet 28 dhe 29 marsit, në RMV nis ora verore dhe në orën 2:00 akrepat kalojnë direkt në 3:00. Kjo do të thotë se humbet një orë gjumë dhe organizmi futet menjëherë në një ritëm të ri nate. Në Evropë, ky ndryshim bëhet gjithmonë në fundjavën e fundit të marsit, që këtë vit bie më 29 mars.
Për organizmin, kjo nuk është thjesht një rregullim i orës. Ora biologjike e trupit ndjek ciklin e dritës dhe errësirës, si dhe zakonet e përditshme si gjumi, zgjimi, ushqimi dhe aktiviteti fizik. Me zhvendosjen e orës përpara, mëngjeset bëhen më të errëta dhe mbrëmjet më të ndritshme, duke e bërë më të vështirë fjetjen herët dhe zgjimin në kohë. Si rezultat, krijohet një mospërputhje mes ritmit biologjik dhe atij social, e ngjashme me një “jet lag” të lehtë.
Në ditët e para pas ndryshimit, shumë njerëz përjetojnë lodhje, përgjumje gjatë ditës, vështirësi në fokusim, ulje të humorit dhe produktivitet më të dobët. Sipas Akademisë Amerikane të Mjekësisë së Gjumit, kalimi në orën verore lidhet edhe me një rritje afatshkurtër të rrezikut për probleme kardiovaskulare, çrregullime të humorit dhe aksidente në trafik, sidomos menjëherë pas ndryshimit.
Ky tranzicion është më i vështirë për ata që flenë vonë, kanë ritme të çrregullta gjumi, punojnë me turne ose vuajnë nga mungesa kronike e gjumit. Tek këta persona, përshtatja mund të zgjasë më shumë. Shoqata Evropiane për Kërkimin e Gjumit thekson se individët me ritëm të vonuar të gjumit janë më të ndjeshëm ndaj këtij ndryshimi, ndërsa CDC vlerëson se disa njerëzve u nevojitet deri në një javë për t’u përshtatur plotësisht.
Ekspertët këshillojnë që ndryshimi të bëhet gradualisht. Disa ditë para 29 marsit, rekomandohet që ora e gjumit të zhvendoset 15–20 minuta më herët, së bashku me rutinat e darkës dhe mëngjesit. Pas kalimit në orën verore, ekspozimi ndaj dritës natyrore në mëngjes ndihmon në rregullimin më të shpejtë të ritmit të ri, ndërsa një dhomë gjumi e errët, e qetë dhe pak më e freskët ndihmon në cilësinë e gjumit.
